Is Belgische rijbewijzen zomaar weggeven wel verstandig?


Volgens het Koninklijk besluit betreffende het rijbewijs van 23 maart 1998 moet elke kandidaat voor een Belgisch rijbewijs een scholing doorlopen. Ze moeten hiervoor praktijklessen volgen en een aantal verplichte lesuren achter het stuur afleggen. Na het gunstig afleggen van een praktijkexamen krijgt men dan uiteindelijk een formulier waarmee men zijn rijbewijs kan ophalen op het stad- of gemeentehuis.

Hierop bestaan echter enkele uitzonderingen. Een van die uitzonderingen is dat personen die hier verblijven en over een buitenlands rijbewijs beschikken dit kunnen inwisselen voor een Belgisch rijbewijs (Koninklijk besluit betreffende het rijbewijs van 23 maart 1998 – Artikel 5 – § 2).

Dit wil dus zeggen dat iedereen die aan de gestelde voorwaarden voldoet hier zomaar mag rondrijden zonder enige kennis. Ze krijgen als het ware hun rijbewijs in de schoot geworpen zonder dat ze hoeven te bewijzen dat ze de nodige kennis van ons verkeersreglement bezitten en dat ze zich veilig in het verkeer kunnen begeven.

Waarom haal ik dit nu eigenlijk aan?

De laatste tijd rijden er in mijn omgeving  vooral veel zwarte allochtone mensen rond die zich absoluut niet veilig verplaatsen met de auto. Het valt me daarbij op dat veel van deze mensen totaal geen rekening houden met de verkeersregels. Vooral de voorrang van rechts is hen totaal vreemd en wordt constant genegeerd.  De regels betreffende correct parkeren en stilstaan kennen deze mensen ook niet goed of ze negeren de regels gewoon.  Wanneer ze b.v.b. aan de schoolpoort kinderen gaan afhalen dan parkeren ze waar ze niet mogen staan, ze parkeren op zebrapaden, trottoirs en op plaatsen waar het door verbodsborden aangegeven is dat dit niet mag, of ze gaan in de weg staan voor het doorgaande verkeer waardoor en opstoppingen ontstaan met alle gevolgen vandien (verkeersagressie en verbaal geweld).

Het valt echt op dat het steeds gaat over – vooral -zwarte – mensen of over allochtone vrouwen. Daar het negatieve verkeersgedrag van deze mensen in mijn buurt echt wel opvalt stelde ik mij de vraag of er onder deze allochtone mensen ook personen zijn die hun rijbewijs verkregen hebben door inwisseling van een buitenlands rijbewijs. Of rijden ze hier gewoon rond met een buitenlands rijbewijs zonder dat ze een hernieuwing van hun rijbewijs vragen?

Ik kan er echt niet bij dat de wetgever zomaar Belgische rijbewijzen uitdeelt op basis van een buitenlands rijbewijs. Deze mensen krijgen het Belgische rijbewijs zomaar in de schoot geworpen zonder enig tegenbewijs te leveren van hun kennis van het verkeersreglement. Mensen die hier verblijven en geen rijbewijs hebben moeten een ganse procedure doorlopen en een scholing volgen vooraleer ze een Belgisch rijbewijs kunnen bekomen. De vreemdelingen die een buitenlands rijbewijs bezitten stappen gewoon naar het gemeentehuis en wandelen buiten met een Belgische rijbewijs, kostprijs ± € 25,00 (afhankelijk van gemeente tot gemeente) en daarmee is voor hen de kous af.

Theoretisch examen afleggen.

Zou het – om veiligheidsredenen – niet beter zijn dat de mensen die hun buitenlands rijbewijs omwisselen en vooraleer ze zomaar het Belgische rijbewijs cadeau krijgen, ook een theoretisch examen afleggen? Zo leveren ze tenminste het bewijs dat ze het Belgische verkeersreglement kennen én begrijpen. Laat hen gewoon het theoretisch examen afleggen in een GOCA-centrum gelegen in het gewest waar ze woonachtig zijn. Zo leveren ze meteen het bewijs dat ze onze taal voldoende machtig zijn en dat ze de onderborden –  aangebracht op bepaalde verkeersborden  – correct kunnen interpreteren.
Het zou alleszins de verkeersveiligheid ten goede komen. De kans dat ze andere weggebruikers in gevaar brengen door hun (gebrekkige?) kennis van de Belgische verkeersregels zou ineens veel kleiner worden.
Het verbaasd me dat de overheid – die zoveel werk maakt van de verkeersveiligheid – dit zomaar laat passeren en hier geen striktere maatregelen neemt. Is het omdat er geen aparte cijfers over verkeersongevallen met allochtone bestuurders bijgehouden worden dat het probleem niet gekend is bij de wetgever? Hoe kan men zeker zijn dat deze mensen in staat zijn veilig deel te nemen aan het verkeer?
Mijn ervaringen doen echt wel anders vermoeden.

 

 

Advertenties

Zijn projectontwikkelaars almachtig in mijn stad?

Blog-planfoto

 

Reeds meer dan 1 jaar staat er een groot reclamebord van een grote projectontwikkelaar op het trottoir. Het is meer dan 2 meter hoog en zo breed dat het zelfs – met toestemming van de eigenaar- een deel op het eigendom van de buurman staat. Dit reclamebord moet kopers naar de nieuw gebouwde  woonwijk lokken. Op zich geen probleem ware het niet dat door dit reclamepaneel de voetgangers verplicht zijn om zich volledig op de rijweg te begeven. Deze straat wordt momenteel veel gebruikt door wandelaars, fietsers en onderaannemers die meewerken aan de bouw van de huizen maar ook door geïnteresseerde kopers die de nieuw aangelegde wijk komen verkennen op zoek naar een nieuwe thuis. Vrij veel verkeer dus die gebruik maakt van deze nieuwe straat.

 

 

De eerste weigering.

De plaatsing van dit reclamebord stoorde mij nogal omdat ik mij steeds op de rijweg moest begeven om het te omzeilen. Een nieuw aangelegd trottoir en men kan het niet gebruiken door deze hindernis. Daarom deed ik een melding via het moderne elektronische online meldingssysteem van mijn gemeente. Kort nadien kreeg ik een telefoontje van de ‘GAS-vaststeller’ van de stad. Die wist mij te vertellen dat ze niets konden doen hieraan want “de bewuste straat was nog niet overgedragen aan de stad en daardoor nog altijd privéterrein“.
Daarmee moest ik het maar doen. De bewuste straat is volledig open voor alle verkeer, is vrij toegankelijk voor iedereen, is uitgerust met verkeersborden, wegmarkeringen, naambordjes en alle uitrusting die reglementair voorzien zijn.  Er staat nergens een aanduiding dat het privédomein is of niet toegankelijk is voor het publiek. Toch wordt de straat voor de stad aanzien als privédomein en bijgevolg mag de projectontwikkelaar zijn reclameborden zetten waar hij wil.
Daarmee was de kous af voor de stad. De projectontwikkelaar mag gewoon verder zijn zin doen.

De tweede weigering.

Na enkele weken besloot ik om het even te proberen via de lokale politie.  Het lokale ‘algemeen politiereglement’ bevat enkele artikels waarbij hindernissen op het trottoir kunnen aangepakt worden. De lokale politie patrouilleerde zeer regelmatig in deze nieuwe maar volgens de stad zogezegde ‘privé’ straten, omdat er zich hangjongeren ophielden die voor problemen, hinder en beschadigingen zorgden in de buurt. Dat ging zelfs zover dat de politie moest overgaan tot het plaatsen van een mobiele camera unit die een en ander moest registreren.  Straf hé, privédomein volgens de stad en toch laten ze de lokale politie toezicht houden en plaatsen ze er met belastinggeld aangekochte camera’s op privéterrein.
Ik stuurde dus een e-mail naar de wijkagent. Na 14 dagen had ik hier nog geen antwoord op en besloot nog eens een herinnering te sturen. De politie die hier constant onderbemand is moet nu eenmaal roeien met de riemen die ze krijgt van de stad. G.een verwijt naar deze mensen toe, ze doen hier echt wel hun best. Na twee weken  kreeg ik toch een antwoord. De wijkagent was 14 dagen ‘niet beschikbaar’ geweest . Men zou het nodige doen….. Op 26 januari kreeg ik dan een antwoord van de verantwoordelijke inspecteur wijkagent:

[…]” ik heb vandaag contact opgenomen met de firma […]. Het paneel zal zo spoedig mogelijk weggehaald worden.” […]

Op mijn opvolgmail  van 23 februari 2018 naar de wijkinspecteur met de vraag hoe lang “zo spoedig mogelijk” is heb ik tot op heden nog altijd geen antwoord bekomen. Vandaag zijn we begin maart en het reclamepaneel staat nog altijd onaantastbaar te stralen in zijn volle glorie. De voetganger moet nog altijd op de rijweg stappen door het volledig versperde trottoir. De stad doet helemaal niets. De projectontwikkelaar doet nog veel minder, waarom zou hij ook, niemand legt hem een strobreed in de weg.

De derde weigering.

Ik besloot het nog maar eens te proberen en stuurde op 23 februari ook een e-mail naar de bewuste Gas-ambtenaar waarin ik hem laat weten niet akkoord te gaan met zijn zienswijze uit de eerste weigering (de zogenaamde privéweg). Ik maak melding van een arrest van het Hof van Cassatie: “Een openbare weg in de zin van artikel 1 van het Wegverkeersreglement is elke weg die openstaat voor het verkeer te land van het publiek in het algemeen, ook wanneer de weg naar een appartementsgebouw leidt, geen verdere uitweg biedt, tot een private eigendom behoort en door geen enkele aanwijzing als een private weg wordt aangemerkt. (Cass. 22-10-1974)”

Dit arrest ontkracht de eerste redenering van de GAS-ambtenaar volledig en bijgevolg kan hij op basis van dit arrest optreden en probleemloos de hinder op het trottoir doen verwijderen of zelf  laten verwijderen op kosten van de eigenaar. Tot op vandaag 9 maart heb ik hier echter nog geen wederwoord mogen ontvangen van de GAS-ambtenaar.

Er is dus nog altijd niets gebeurd door de stad en de voetganger moet nog altijd op de rijweg lopen omdat het trottoir nog altijd volledig versperd is. De projectontwikkelaar mag rustig zijn gangetje gaan.

De vierde weigering.

Gezien alle voorgaande meldingen op niets uitgedraaid waren en niets de stad kon overtuigen van deze onveilige toestand besloot ik het nogmaals te proberen, deze keer op basis van het Gas-reglement van de stad Ninove. Wat vergezocht misschien maar toch, men moet alle rechtsmiddelen uitputten en als het gaat over veiligheid is geen enkele inspanning teveel. Er bestaat een artikel 27 in het GAS-reglement die het volgende schrijft: “Het is verboden huishoudelijke en daarmee gelijkgestelde afvalstoffen, afbraakmateriaal, wrakken, allerhande goederen en voorwerpen die de reinheid en esthetiek van de omgeving benadelen en/of een gevaar zijn voor de openbare gezondheid te storten, te doen storten, achter te laten, te doen achterlaten op alle openbare wegen en andere openbare plaatsen Dit reglement gaat zelfs zover dat het ook kan ingeroepen worden wanneer dit gebeurt op privéterrein. Mijn zienswijze en die van de GAS-ambtenaar zitten dus omvat in dit reglement. Volgens het cassatiearrest is het ‘privéterrein’, waar de stad  haar politie regelmatig laat patrouilleren nota bene, een openbare weg.
Net wat ik nodig heb, “allerhande goederen en voorwerpen” en “een gevaar voor de openbare gezondheid“. Het bewuste reclamepaneel voldoet duidelijk aan het gegeven “allerhande goederen en voorwerpen” en “een gevaar voor de openbare gezondheid” klopt ook want door de plaatsing van het reclamepaneel moet de voetganger zich op de openbare weg begeven en is de kans groot dat hij aangereden wordt door een voertuig. Als dat al geen gevaar is voor de gezondheid.

Op 7 maart terug een telefoontje ontvangen van de GAS-ambtenaar waarbij hij mij wist te zeggen dat mijn melding volgens hem niet voldeed aan de vereisten gesteld in artikel 27 van het GAS-reglement. Een heftige discussie hierover deed de ambtenaar besluiten het hierover op te nemen met zijn overste.  Hij ging mij op 7 maart 2018 hierover informeren via e-mail.
Ik wacht nog altijd op zijn e-mail, geduld is een schone deugd en geduld hebt u echt nodig wanneer u handelt met de stadsdiensten van Ninove.

Van het kastje naar de muur.

13 april 2018 intussen, een mooie dag om nog eens een herinnering te sturen naar de wijkagent, gewoon met de eenvoudige vraag wanneer “zo spoedig mogelijk” (zie -de tweede weigering) nu eigenlijk is. Het antwoord kwam zeer snel; “Inzake uw vraag dien ik u door te verwijzen naar de dienst mobiliteit van Stad Ninove.”
Ik viel bijna van mijn stoel van verbazing. Het algemeen politiereglement van de lokale politie is nochtans duidelijk genoeg. Hinder op het trottoir die iemand in gevaar kan brengen kan verwijderd worden (artikel 4 en 9). Plotseling moet de dienst mobiliteit hierover beslissen en wast onze lokale wijkdienst zijn handen in onschuld? Het algemeen politiereglement wordt gewoon genegeerd. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat dit gebeurt onder druk van hogerhand. Waarom treedt de politie in deze niet op? Waarom tot 5 keer toe iemand afschepen? Wat speelt hier?

Terug naar af.

De stad Ninove doet niets aan de veiligheid van de voetgangers. De stad Ninove heeft er geen probleem mee dat mega grote reclameborden van bevriende projectontwikkelaars het trottoir innemen. De stad Ninove levert zelfs door belastinggeld betaalde bewaking en toezicht op het ‘privéterrein’ van de projectontwikkelaar.
Intussen verschijnen artikels van de burgemeester in de pers en via het burgemeestersdebat op de nationale radio vertelt zij fier over hoe zij de veiligheid van de Ninovieters gaat aanpakken en verbeteren. Veiligheid is belangrijk voor haar? Ik dacht het niet dus. Ik krijg eerder een zure smaak in mijn keel.

Mevrouw de burgemeester, hier is een heel klein voorbeeld dat u meteen kan aanpakken. Het kost u slechts één telefoontje en u hebt de veiligheid van een heel pak burgers verzekerd. Ik stel vast dat zelfs dit nog niet lukt. Of is het manifeste onwil? Staat u liever ten dienste van de projectontwikkelaars?
Luister naar mijn woorden, lees mijn propaganda maar kijk niet naar mijn daden is hier eens te meer van toepassing.
Afrekening volgt op 14 oktober 2018.

 

 

DIV perikelen, een echte Belgische klucht.

Op 25 april dit jaar koop ik mij een andere motorfiets, eentje die ik al lang wou maar de eeuwige twijfelaar in mij verhinderde dit tot nu toe. Eindelijk was het zover, een buitenkansje, een mooie motor tegen een mooie prijs.
De dag nadien (26 april 2017) neem ik contact op met mijn verzekeringsmaatschappij om deze motor te laten verzekeren en om hem in te schrijven bij de DIV. Ik bezorg de verzekeringmaatschappij alle nodige documenten om de aanvraag te doen.
Ik vertel er wel bij dat ik met mijn huidige motor blijf rijden tot alles in orde is. Dan zal ik zelf de schrapping van deze motor verzorgen door mijn kentekenplaat aan te bieden in een postkantoor (kost u €9.75, maar hij is wel meteen geschrapt en u krijgt het bewijs meteen mee).

Ik ben vanaf 26 april in blijde verwachting van mijn nieuw kentekenbewijs, intussen kan ik rustig blijven verder rijden met mijn oude motor. De nieuwe machine staat geduldig te wachten in de garage op de nieuwe “nummerplaat”.

Eergisteren 10 mei kreeg ik plots een enveloppe toegestuurd van mijn verzekeringsmaatschappij met een roze inschrijvingsformulier voor de aanvraag van een nieuwe kentekenplaat. Het begeleidend schrijven laat me weten dat er terug problemen zijn met de applicatie WebDIV en dat de procedure bespoedigd kan worden wanneer ik me zelf aanbied op een inschrijvingskantoor. Groot was mijn verbazing, ik dacht mijn nieuwe kentekenplaat spoedig te mogen ontvangen en nu moest ik er zelf nog voor zorgen wou ik ooit aan een kentekenplaat geraken!

Ik heb me op 11 mei 2017 aangeboden in Gent op het lokale DIV kantoor, zeer bemoedigend was dit niet overigens want de mensen stonden tot buiten aan te schuiven, gelukkig was het best aangenaam weer! Eerst binnen een nummertje trekken (nummer 21) even kijken naar het scherm “nummer 92 wordt bediend aan loket 3”. Nog even geduld dus, dat moet men letterlijk nemen want men moet daar heel veel geduld hebben. Er zijn daar 4 loketten waarvan er maar 2 open waren. Om 12 uur stipt sluit het kantoor en moet iedereen buiten en om 13 uur mag men weer binnen verder aanschuiven, indien men geluk heeft is men voor 15.45 uur bediend, anders kan men nog eens terugkomen en de procedure terug doorlopen van begin af aan! Een echte klucht is dat.

Maar ik had geluk, iets na 11 uur was ik eindelijk aan de beurt, alle documenten die ik nodig had waren in orde en op een paar minuten was het geregeld. Ik kende meteen mijn nieuwe nummerplaat en kreeg de verzekering van de ambtenaar dat deze morgen bij mij thuis zou geleverd worden door de Belgische postdiensten. Ik dacht bij mezelf, eindelijk dit grapje duurt nu al bijna 14 dagen en nog steeds geen kentekenbewijs en kentekenplaat, het heeft nu lang genoeg geduurd.

De post verzorgd de levering van de kentekenbewijzen, men betaalt € 30,00 aan de postbode en men heeft meteen al het nodige om te kunnen rijden met uw nieuwe voertuig. Zo dacht ik toch…

Vandaag zat ik dus geduldig te wachten (doe ik hier nog altijd) maar tot op dit ogenblik, 17.30 uur, heb ik nog geen postbode gezien of gehoord, ik mag dus gerust stellen dat de bewering van de FOD – Mobiliteit op hun pagina: WebDIV inschrijvingen larie en apekool is.
Het gevolg is dat ik maandag nog eens kan zitten wachten op een postbode in de hoop dat hij dan mijn nieuwe kentekenplaat komt brengen en dan kan ik eindelijk, na meer dan 14 dagen misschien toch kan beginnen rijden met mijn nieuwe motor.

Intussen loopt er een dubbele verzekering (2 motoren) en loopt mijn inschrijvingstaks voor 2 motoren. Allemaal dankzij het geklungel van een overheidsapparaat die er maar niet in slaagt om een eenvoudige applicatie voor verzekeringen goed werkende te krijgen. Een overheidsbeslag van 56% en nog draait het staatsapparaat niet zoals het hoort.

Waar hebben wij, brave, belasting betalende Belgen dat toch aan verdiend?

 

“Treinramp Wetteren is volledig de fout van machinist”volgens het Belgische gerecht.

treinramp-wetteren

Foto: Het nieuwsblad.

Makkelijk gezegd, het onderzoek wordt stopgezet omdat de “schuldige” overleden is. Daarom zegt het parket “ontslag van onderzoek wegens overlijden”. Daarmee is de kous af voor het gerecht. Er kunnen “geen technische of veiligheidstekortkomingen ten laste worden gelegd aan anderen dan de treinbestuurder zelf”.
Ziezo, iedereen is blij, de schuldige is aangewezen en er zal geen strafvervolging meer zijn omdat de “schuldige” overleden is. Alle andere betrokken actoren kunnen bijgevolg hun handen in onschuld wassen. Niemand kan nog aansprakelijk gesteld worden. Het is voorbij. De machinist wordt met de vinger gewezen, hij en hij alleen was de schuldige. Het Belgische spoorwegnet was veilig, er waren geen tekortkomingen, de machinist heeft een fout gemaakt en daardoor het ongeval veroorzaakt.
Ik hoop dat alle actoren goed slapen want wie iets kent van spoorwegveiligheid en spoorwegsystemen weet maar al te goed dat er veel meer kon gedaan worden om dit ongeval te voorkomen.

Veiligheidsuitrustingen op de krachtvoertuigen en de spoorlijnen.

We moeten ons bij dit dramatisch ongeval maar 2 vragen stellen:
1. Met welk veiligheidssysteem was de lijn waar het ongeval gebeurde destijds uitgerust?
2. Met welk veiligheidssysteem was het krachtvoertuig uitgerust?

De lijn waar het ongeval gebeurde was nog gedeeltelijk uitgerust met het oude “krokodilsysteem”, een systeem waarbij een borstel onder het krachtvoertuig over een ijzeren “brug” (die er een beetje uitziet als een krokodil, vandaar de naam) sleept die opgesteld is tussen de sporen. Bij het slepen over de “krokodil” ontvangt het krachtvoertuig een bepaalde elektrische spanning en afhankelijk van de polariteit van deze spanning wordt de machinist verzocht een bepaalde handeling te stellen, of moet hij gewoon niets doen. Indien hij een handeling moet stellen (eerst een knop bedienen) moet hij ook zelf een remming inzetten, doet hij dit niet… dan gebeurt er gewoonweg niets. Dit is het gevaarlijke aan dit systeem, er wordt verwacht dat de machinist zelf een daad stelt. Alleen wanneer hij die bepaalde beginhandeling niet zou stellen ( het bedienen van die knop) dan zou er automatisch  een noodstop uitgevoerd worden. Dit is dus een gevaarlijke situatie omdat er nog altijd verwacht wordt dat de machinist zelf de remming inzet.

Kenners zullen weten dat er reeds veel andere modernere systemen bestonden in Europa die er konden voor zorgen dat dit ongeval nooit gebeurt was. De Belgische lijnen waren daar nog niet mee uitgerust.
Om een en ander te moderniseren op het Belgische spoorwegnet werd eerst het  systeem TBL(1+) ( ontwikkeld door ACEC Charleroi) gebruikt. België installeerde het op veel van zijn lijnen en rustte zijn krachtvoertuigen ermee uit. Dit systeem was echter niet Europees erkend en de installatie op vreemde krachtvoertuigen kon niet eens verplicht worden. Met andere woorden, geen enkele andere operator die in België mocht rondrijden hoefde dit te installeren. Alleen ETCS (die in volle aanleg is op de voornaamste lijnen) kon verplicht worden samen met het stokoude “krokodilsysteem” die ook nog erkend was door Europa.

Had het krachtvoertuig  en de spoorweglijn destijds al uitgerust geweest met ETCS dan kon dit ongeval niet eens gebeuren.
Waarom werd er eerst gekozen voor een tussenoplossing onder de vorm van TBL(1+) in België? Waarom moest eerst nog het TBL systeem geïnstalleerd worden op de Belgische spoorweginfrastructuur en op de krachtvoertuigen?
Moest ACEC extra geld toegestopt worden misschien? Zaten ze weer in financiële problemen? Wie keurde dit goed binnen de NMBS top? Was dit op bevel van de politici en zo ja welke? Zo neen, wie binnen de spoorwegen heeft deze nutteloze tussenstap geforceerd?
Had men meteen ETCS uitgerold dan zat men al veel verder, was er veel geld bespaard geweest en was men meteen klaar voor de volgende stap binnen het Europese spoorwegveiligheidsbeleid.

Er was volgens mij dus wel degelijk een veiligheidstekortkoming op de lijn. Had men de Belgische lijnen meteen  uitgerust met het toen reeds beschikbare ETCS dan had dit nooit kunnen gebeuren en dan zou de machinist misschien ook nog geleefd hebben. Er zou veel geld uitgespaard zijn want de tussenstap via TBL(1+) was eigenlijk nergens voor nodig. Er is dus veel tijd en geld verloren gegaan. Waarom moest ACEC in Wallonië deze contracten toegespeeld worden? Wat was de zin van dit alles? Waarom toch eerst een nutteloos, niet erkend systeem uitrollen? Wat zat hier achter?
We zullen het nooit meer te weten komen want de schuldige is gevonden, het onderzoek is beëindigd.
Het verslag van het onderzoek door het OOID:
http://mobilit.belgium.be/sites/default/files/downloads/verslag_Wetteren.pdf

 

Waarom is het treinpersoneel weer de dupe van deze regering?

Met deze vraag worstel ik al een heel tijdje. Waarom moet het treinpersoneel ineens zijn pensioenregeling opgeven? Waarom moeten ze plots veel langer werken? Waarom gaan ze plots veel minder pensioen krijgen?

De pensioenregeling van het treinpersoneel

Het klopt dat treinpersoneel een voordeliger regeling heeft dan de rest van het spoorwegpersoneel. Het klopt inderdaad dat ze op de leeftijd van 55 jaar op pensioen mogen (lees mochten)  gaan. Maar niet iedereen ging zomaar op 55 jaar op pensioen. Zoals gewoonlijk hamert met steeds op de leeftijd van 55 jaar, maar dit wil niet zeggen dat iedere bestuurder dan op pensioen vertrekt. Er zijn namelijk veel meer voorwaarden aan verbonden.
Zo moet men 55 jaar zijn en ook minstens 30 jaar rollende diensten tellen. Dat wil zeggen 30 jaar op de treinen gewerkt hebben. Anders kan men niet op pensioen op 55 jaar.
Om een volledig pensioen (75% van de laatste wedde) te behalen moet men ook 36 jaar rijdende diensten tellen, anders zal het pensioen veel lager uitvallen. Die 36 jaar komt door de preferentiële tantièmes van 1/48 ste die geldt voor het rijdend personeel. Veel beroepscategorieën bij het (autonoom) overheidspersoneel en de politiek hebben voordelige tantièmes, hieronder ziet u enkele voorbeelden:
tantiemes_combinatie
Bij de huidige besparingsronde van deze regering wordt blijkbaar enkel de bovenste lijn – het treinpersoneel – aangepakt.

Waarom worden andere beroepen met voordelige tantièmes niet aangepakt?

Waarom hoort men in de pers nergens dat de andere categorien met voordeliger tantiemes  ook langer zullen moeten werken? Waarom moeten deze categorien niets inleveren? Waarom alleen het spoorwegpersoneel (en het leger) ?

Wat heeft het rijdend personeel misdaan dat het nu plots dit kleine resterende voordeeltje moet inleveren? Dit was nog een van de resterende redenen om de zware job van treinpersoneel te willen doen. Het uitzicht op een vroeger pensioen als compensatie voor de zware belastende job met grote verantwoordelijkheden die veel gevergd heeft van ons.

Veel van de andere categorieën met voordeliger tantiemes zijn beroepen die gelieerd zijn aan de politiek, is het daarom dat men er niet wil aankomen? Moeten deze voordelen gevrijwaard blijven? Is het omdat men de schatplichtigen aan de politici niet voor het hoofd wil stoten?
Is dit de straf voor de vele stakingen bij de NMBS? Is dit “pay back time” van de huidige politici? Er zitten enkele politici bij die blijkbaar een groot probleem hebben met de werknemers van de NMBS en die geen enkele kans voorbij laten gaan om hen aan te vallen. Is dit hun wraak? Moeten wij het nu bekopen?
Hoeveel bespaard men nu eigenlijk met deze maatregelen?

De gevaren van deze maatregel.

Reeds enige tijd gaat het moeilijk om treinpersoneel (vooral treinbestuurders) aan te werven bij de nmbs. De vooropgestelde criteria worden niet gehaald. Dit legt een druk op de treinbestuurders. De werkbelasting stijgt omdat er minder personeel beschikbaar is voor vervangingen bij verlof of ziekte of andere redenen.
Deze maatregel van de regering zal er verder voor zorgen dat de job van treinpersoneel niet meer aantrekkelijk is voor veel mensen. De arbeidsvoorwaarden wegen niet meer op tegen de voordelen van de job en dus zullen veel mensen kiezen voor een andere veel minder belastende job. Het beroep van treinpersoneel (en vooral treinbestuurder) zal onder druk komen te staan. Niemand zal de job nog willen doen, zeker niet als u het beroep kent (zie Waarom is het beroep van treinbestuurder een zwaar beroep?) en ook (De nieuwe ontslagregeling voor treinbestuurders bij de NMBS.)
Personen die zich geroepen voelen om toch met de trein te gaan rijden kunnen veel beter kiezen voor een privé operator, daar zijn de arbeidsvoorwaarden en de aangeboden voordelen veel beter dan bij de nmbs. Die kunnen zaken aanbieden die bij de NMBS niet kan.
Misschien is dit wel het ultieme doel van deze regeringspartijen, de nmbs zodanig verzwakken dat ze makkelijker kunnen privatiseren. Komt er een tweede sabena aan?

Nog een kleine opmerking terzijde

Wist u dat beroepsjournalisten maar liefst 33,33% extra pensioen krijgen? Echt waar, alle beroepsjournalisten ontvangen bovenop hun normale pensioen een extra van 33,33% (zie hier. UPDATE: intussen heeft men deze pagina afgeschermd en moet men inloggen om)
De reden hiervan? Wel dit omwille van “bewezen diensten tijdens de 2de wereldoorlog.” Geen enkele journalist die nu nog in dienst is heeft de 2de wereldoorlog meegemaakt als journalist, waarom zouden ze er dan nog recht op hebben?

Wist u dat de zeer voordelige pensioenregeling voor parlementairen nog steeds niet in orde is? Ze hebben hun voordelige regeling nog altijd niet aangepast en er is duidelijk geen enkele haast bij. Neen, ze hebben liever dan andere bijdragen terwijl zij de dans ontspringen.

Waarom zij wel en wij niet?

 

Mijn vrienden van het social team van Telenet.

Op 23 augustus zat ik gezellig op mijn terras via Yelo tv van Telenet op de laptop te genieten van de Vuelta ( ik ben een fan van wielrennen). Het weer was warm en het was een heerlijk weertje buiten.
Ik dacht bij mezelf dat de mogelijkheid om op de laptop tv te kijken toch een goed idee was en dat het , mits een goede internet verbinding, best een handige applicatie of website was.

Ik gebruik het regelmatig eens en het moet gezegd, het zorgt voor een tevreden gevoel. Nu moet ik tenminste bij goed weer niet meer binnen zitten voor de tv wanneer het weer zo heerlijk warm buiten is.

De etappe was een beetje saai en daarom volgde ik intussen via een 2de browservenster eveneens enkele Twitter conversaties.

Ik dacht bij mezelf, wel mijn volgers mogen best weten dat Yelo tv een makkelijke manier is om tv te kijken en dus plaatste ik de volgende tweet op Twitter:
begintweet vuelta via yelo

Zeer snel kwam er een antwoord van Kristof van het “social team” van Telenet op deze tweet:

opvolging vuelta tweet via yelo

opvolging 2 vuelta tweet via yelo

Vriendelijke gasten bij het Telenet “social team” dacht ik bij mezelf. Het is altijd prettig om een korte conversatie te hebben met deze mensen ( die ook van vlees en bloed zijn), anders dan over problemen met installaties en instellingen (die ik overigens zelden heb met mijn Telenet producten, ik ben van oordeel als het werkt blijf eraf).

Vandaag 30 augustus 2016, rustdag in de Vuelta, maar toch ben ik te vinden op het terras met de laptop (twitter) tot er plots een pakje geleverd wordt. Wat kan dat nu zijn? Ik heb niets besteld, mijn vrouw ook niet… Een klein pakje wordt in mijn handen gestoken en weg zijn ze.

Ik open het pakje en wat vind ik tot mijn grote verbazing!

cadeau telenet

Ik kan u verzekeren dat ik zelden met open mond sta, maar dit keer was dit echt wel het geval! Als commerciële geste kan dit natuurlijk tellen, als gebaar kan dit nog meer tellen. Dit is een ongelooflijk mooi cadeau die me morgen (31 augustus) tijdens de Vuelta (vandaag is het rustdag) nog meer zal smaken wanneer ik op het terras zal genieten van dit heerlijke cadeau terwijl ik via Yelo tv van Telenet zit te kijken.

Wel beste vrienden van het Telenet “tem social” jullie zijn allemaal schatten.

BEDANKT voor jullie ongelooflijk mooi cadeau, ik ga morgen zeker aan jullie denken tijdens de Vuelta 2016.

(Telenet en Yelo tv zijn geregistreerde merken van Telenet NV en behoren tot het © Telenet 2016.)

De nieuwe ontslagregeling voor treinbestuurders bij de NMBS.

Sinds kort heeft de NMBS de ontslagregeling – voor treinbestuurders alleen – gewijzigd. Vanaf nu moet een treinbestuurder een vooropzeg eerbiedigen van 1 jaar. Bovendien moet hij een verbrekingsvergoeding betalen die in het ergste geval € 10.000,00 kan bedragen en jaarlijks afneemt tot € 0,00 euro na 10 jaar in dienst. Voordien bedroeg de vooropzeg slechts 1 maand.

Het ASTB heeft dus een punt. Daar, daarmee is het gezegd. De manier waarop de ASTB het probleem deze keer onder de aandacht brengt van Jan Publiek is er ‘boenk’ op. De media pikt de boodschap gretig op en brengt dit maar al te graag onder de aandacht van Jan Publiek.

Klopt het wat ASTB beweert?

1. Wat betreft de nieuwe ontslagprocedure geldig voor treinbestuurders alleen:

Ja, het klopt die nieuwe voorwaarden zijn inderdaad opgedrongen aan de treinbestuurders, tegen de zin van een van de erkende vakbonden (ACV-TRASCOM), de andere erkende vakbond (ACOD spoor)  was er dan weer mee akkoord en keurde het zelfs mee goed.
Treinbestuurders krijgen inderdaad een zeer dure en lange opleiding, het klopt dus ook dat de NMBS nieuw opgeleide treinbestuurders willen houden. De laatste tijd blijkt echter dat treinbestuurders liever gaan werken voor privé operatoren, de arbeidsvoorwaarden zijn er anders en de verloning is er meestal beter.

2. wat betreft de bewering dat treinbestuurders desnoods door rood licht rijden:

Ik weiger te geloven dat treinbestuurders dit bewust zouden doen, indien het toch zo zou zijn dan mogen ze die treinbestuurders onmiddellijk een levenslange schorsing geven. Dit zou gewoon misdadig zijn en absoluut niet aanvaardbaar, voor geen enkele maatschappij trouwens.

 

Wat kan men hieraan doen?

De NMBS zou de arbeidsomstandigheden voor het treinpersoneel kunnen aanpassen en ervoor zorgen dat de diensten en de beurtregeling meer humaan worden. Dit kan al door gewoon de eigen reglementering toe te passen bovenop de Europese wetgeving en de Belgische wetgeving.

Momenteel staan treinbestuurders enorm onder druk doordat de arbeidsomstandigheden allesbehalve goed zijn.
Dit wordt veroorzaakt door personeelstekorten bij zowel treinbestuurders als bij de omkadering (de zogenaamde instructeurs). Hierdoor ligt de werkdruk enorm hoog en dit gaat zwaar wegen op de treinbestuurders en hun omkadering.

De NMBS neemt het personeel dan nog extra (statutair toegekende) rustdagen af. De echte reden hiervan is niet ver te zoeken, personeelstekort. Mensen die minder thuis zijn moeten minder vervangen worden en dus kan het personeel beter ingezet worden. Iedereen herinnerd zich de heisa in de pers nog hierover. Treinbestuurders worden hierdoor extra zwaar getroffen omdat ze langer werken, minder interval hebben en dag en nacht werken. Een sociaal leven heeft men amper.

De NMBS wou de eigen reglementering, de Belgische wetgeving en de Europese wetgeving beter moeten respecteren. Dit gebeurt nu niet omwille van het personeelstekort.
De NMBS zou de verloning en het premiesysteem moeten herwerken. Het gaat niet op dat men treinbestuurders een enorme werkdruk oplegt zonder ooit 1 overuur te hoeven betalen. Bovendien knijpt men steeds meer en meer af van het premiesysteem bij de treinbestuurders. QUID PRO QUO.

De NMBS zou het verlofsysteem moeten herzien, een dag duurt 24 uur, bij verlof voor treinbestuurders is dit maar 20 uur.

Arbeidsweken van maximum 48 uur inplannen.

Voldoende gegarandeerde rustperiodes inbouwen. Zorg ervoor dat een treinbestuurder zijn verlof kan opnemen.

Laat een werklastmeting uitvoeren zowel voor treinbestuurders als voor ‘instructeurs’ (niet door CPS, maar door een echt onafhankelijk bureau).

Nieuwe instroom en uitstroom.

Het lukt de NMBS maar niet om voldoende nieuwe kandidaten aan te werven voor de functie van treinbestuurder. Misschien moet men eens goed nadenken hoe dit komt. Wat biedt de NMBS meer dan privéoperatoren? Waarom gaan kandidaten liever voor andere operatoren werken?

Waarom willen treinbestuurders plots zo graag weg bij de NMBS, wat is de echte reden waarom ze willen vertrekken? Of denkt de NMBS nu echt dat de “vastheid van betrekking” nog opweegt tegen de onmiddellijke voordelen dan andere operatoren aanbieden?

Breng respect op voor het beroep van treinbestuurder, betaal hem deftig, geeft hem waarop hij recht heeft, beknibbel niet op premies en verlofregeling. Een tevreden werknemer is een goede werknemer en zal veel liever blijven.

 

 

%d bloggers liken dit: